Nasza historia

Kategoria K2: Grupa samopomocowa

A było to tak:

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Radomiu, w ramach realizacji programu Centrum Aktywności Lokalnej tworzy grupy samopomocowe. Grupy tego rodzaju są jednym z najskuteczniejszych sposobów ożywiania środowiska, rozwiązywania jego faktycznych problemów oraz zaspakajania rzeczywistych potrzeb jego mieszkańców. 
Inicjatorem powstania grupy samopomocowej rodziców dzieci z ADHD jest Jolanta Brajtkopf, osoba wyjątkowo wrażliwa, zawsze gotowa do pomocy. Dzięki swojej empatii dostrzegła ogromną potrzebę powołania do życia grupy. 

2006 

Pierwsze spotkanie odbyło się 20.10.2006r. Nie było to duża grupa, za to ze spotkania na spotkanie systematycznie rosła. Pomiędzy uczestnikami nawiązała się bardzo szybko silna więź emocjonalna. Wspólne troski, podobne doświadczenia, wzajemna pomoc, poczucie zrozumienia i akceptacji spowodowały silne poczucie przynależności do grupy i nawiązanie przyjaźni. Spotkania co dwa tygodnie okazały się niewystarczające. Zmieniono częstotliwość spotkań ? od tego czasu rodzice spotykali się co tydzień. 

2007 

Spotkania rodziców dzieci z ADHD, według ustaleń, odbywały się co tydzień regularnie. Opiekę nadal sprawowała Jolanta Brajtkopf kontrolując prowadzone tematy i sprowadzając je na właściwe tory. Cały ten rok owocował różnego rodzaju spotkaniami integracyjnymi (zobacz  galeria1  galeria2  galeria3), które w większości z nich odbyły się dzięki pomocy i wsparciu pani Joli. Regularne spotkania zaowocowały nie tylko przyjaźniami, lecz także ogromną chęcią zrealizowania czegoś więcej. W listopadzie z członków grupy samopomocowej zawiązało się Stowarzyszenie. 

2008 

Ten rok dla samej grupy samopomocowej był dość trudny. Opiekę nad tematami prowadzonych na spotkaniach przejęło Stowarzyszenie. Pani Joli nie było już fizycznie na spotkaniach. Spontaniczność wypowiedzi uczestniczek była niemożliwa do okiełznania. Powoli wkradał się chaos, a część grupy zaczęła się wykruszać. Mimo tego kolejne osoby dołączały a spora grupa nadal regularnie uczestniczyła w spotkaniach. Co uświadamiało ogromną potrzebę kontynuowania spotkań. 

2009 

Spotkania nadal odbywają się regularnie co tydzień. Pojawia się jednak coraz częściej potrzeba reorganizacji czy wręcz okiełznania grupy. Rodzi się pomysł na ustalenie zasad według których realizowane będą rozmowy. 

Sprawdź reportaże z wybranych spotkań.